Veel ruiters zoeken verbinding door iets toe te voegen. Druk. Spanning. Controle. Maar echte verbinding ontstaat juist wanneer je durft te verminderen. Echte aanleuning vraagt geen kracht, maar verfijning. Hoe beter de afstemming, hoe meer ruimte voor het creëren van verbinding vanuit je gevoel. Hierdoor veranderd de zachtheid en zuiverheid van de verbinding volledig. 

Ik merk het bij zó veel ruiters… ze maken gewoon veel te veel verbinding. Echt, 95% van de mensen doet dit. Te strak, te zichtbaar, te veel van alles. Een oefening die ik altijd doe met mijn lesklanten: ik neem de rol van het paard aan en ik vraag: “Zoek eens contact met mij. Maak contact.” En ja hoor… de meeste mensen maken gelijk teveel contact. Vervolgens laat ik ze hun ogen sluiten en help ik ze om vanuit hun hoofd naar hun gevoel te zakken. Vanuit dat gevoel laat ik ze opnieuw contact zoeken. Dit keer gebruik ik het woord verbinding.  En wat er dan gebeurt… bam! Het contact is ineens gehalveerd. Vaak zelfs nog minder. Dat is zo interessant, want het laat meteen zien hoe wij geleerd hebben om contact te maken… vanuit het hoofd. Vanuit hoe het volgens ons zou moeten voelen.

Maar echt contact maken? Dat kan alleen als je eerst verbonden bent met jezelf.

En vanuit die verbinding met jezelf, kun je dan je paard voelen. Echt voelen.

Als je eerst verbonden bent met jezelf, kun je leren om precies het einde van de teugel te voelen. Dat punt waar je je paard nét raakt, niet meer maar ook niet minder. Dat is precies het juiste verbindingspunt. Daar ontstaat de echte verbinding.

Alles voorbij dat punt? Te veel. Dat is boven de 100%. Alles eronder? Te weinig. Onder de 100%.

En ja… het is echt een uitdaging om precies dat punt te voelen en daar te blijven. Maar de enige manier om dat te doen, is door afgestemd te zijn met je gevoel. Met je voelsprieten, met je aandacht, met je hele lijf.

Dus onthoud dit: eerst jezelf voelen, dan het paard.

En dan, pas dan, kan je die zuivere 100% verbinding maken.

Echte verbinding vraagt diepgang met jezelf.

Niet door meer te doen, maar door minder vast te houden.

Door te vertragen, te verzachten en werkelijk te voelen.

Dé manier om dit te oefenen? In stilstand. Echt, begin hiermee eens in halt. Combineer daarbij het gevoel van 100% gelijke verbinding aanbieden met de InnerFlow-techniek. Daarmee help je het paard, als dat nodig is, om spanningen te verzachten die de verbinding in de weg zitten. En weet je wat er vervolgens gebeurt? Het paard kan vervolgens jouw goede voorbeeld volgen en zelf de verbinding volledig nemen en behouden. Jij hoeft dan letterlijk niets meer te doen. Je kan je handen volledig van je afduwen.

Dat is voor veel mensen meteen het moment waarop de groei in de verbinding begint. Want de echte vraag is: ben jij in staat om ook daadwerkelijk volledig te geven en je paard de verbinding 100% te laten maken, of blijf je zelf toch ook een stukje nemen?

Van daaruit kan je in halt ook gaan spelen met het verkorten en verlengen van de bovenlijn. Kan ik het paard stukje bij beetje laten uitschuiven en verlengen? Of neemt hij meteen mijn hand volledig mee als ik hem maar vijf centimeter wil laten volgen? Of volgt hij überhaupt niet? Blijft mijn paard in verbinding met het punt dat ik aanbied, het einde van de teugel?
Of neemt hij op eigen initiatief te veel?

Bekijk vooral de video hieronder om te zien hoe zacht en connected dit kan verlopen, zonder kneepjes, zonder neerwaartse druk. Het gebeurt puur door elkaar te voelen en te volgen.

Wil je meer hierover leren?